Mutlu Bir Hayal

Daha hamileyken, Kaan doğduktan sonra hasbelkader* başıma neler gelebileceğini düşünüp hazırlandığım, aldığım/yaptığım ve "iyi ki yapmışım aklıma sağlık!"dediklerimi paylaşmak istiyorum annelere örnek olur birilerinin işini görür diye.. 1- Baby Center Anneliğimin EN EN EN "İYİ Kİ"si Daha hamileyken hafta hafta bebeğin gelişimini takip ettiğim, (bu hafta bozuk para kadar bu hafta fasulye tanesi kadar ahanda elma kadar oldu uff karpuz gibi oldu diye hem fiziki hem de "bu hafta saçı gelişti, mideniz bulanabilir, bu hafta ciğerleri gelişiyor. Sizde de şu gibi şu gibi değişimler yaşanabilir, herkes yaşıyor sakin kalın" diyerek bilimsel açıklamalarla beni teselli eden Muhteşem bebek sitesi.  He doğum yaptım bitti mi bitmedi! "ikinci hafta da çocuğun bilmemne algısı gelişir, 5 haftalık oldu ellerine bakmaya başlar, şu kadarlık oldu aynalar ilgisini çekebilir" cümlelerinin tam da o haftalarda Kaan'a günü gününe uyması hatta daha bugün...

anne olanlar (şöyle rahat 2-3 yılı devirmiş) bilir. eğer çocuk ağlıyorsa; ya acıkmıştır ya altı pistir ya gazı vardır. bu üç şık elendiyse bir sorunu vardır!  ya psikolojik (güven duyma isteği) ya da fizyolojik (rahatsızlık/ağrı) Eğer bedenin seni yemeğe teşvik ediyorsa ya acıkmıştır ya yeterince su içmemişsindir. bu iki şık elendiyse bir sorun vardır! ya psikolojik (bir şeyleri bastırmak için tatmin olma amaçlı yeme isteği) ya da fizyolojik (ilaç kaynaklı iştah, hastalık kaynaklı iştah) demekki neymiş acıktığımızda veya çocuk ağladığında bütün şıkları gözden geçirecekmişiz. eğer yapılması gerekenler zaten yapılmışsa sorun gözüken şeyleri düzeltecekmişiz. ne mi yapılabilir, mesela eğer gerçekten toksak, suyumuzu da yeterince içmişsek hala gözümüz aklımız yemekteyse en iyi yol akıl dağıtmaktır.. ağlayan çocuğa balon verin.. aklı dağılsın, bir meşgale, bir telefon görüşmesi ya da spor.. "ilaçlardan kaynaklı biliyorum" diyorsak bitki çayları.. aşağıda ki...

 Kapalı havalarda evde kalmak zorunda kaldığımızda evde yapacak aktivitelere ihtiyaç duyarız. Bloğunu severek takip ettiğim Kate çok güzel bir fikir bulmuş. Pipet kolye.. :) Aslında o 2,5 yaş ve üstü için belirtmiş bu oyunu. Fakat Kaan'la severek yaptık. Hem kendi başına görev bilinci gelişiyor hem de renkleri algılaması için bir fırsat doğuyor. Çünkü çocuğunuz sizi izliyor! "Bir tane mavi, şimdi kırmızı, şimdi sarı, şimdi de yeşilll.." derken bana ve pipetlere ne kadar dikkatli baktığını hatırlıyorum. Bu oyunu siz de evinizde oynayabilirsiniz.

öyle ki, daha 5 dakika önce kafan şişmiş vaziyette "uyusun diye anason falan mı versem acaba? :/" derken uyuduğu anda (o saniye!) çok çok çok özlemek.. bazen uyurken(!) gidip kucağına alıp doyasıya öpüp koklamak.. uyanacak ve saatlerce başıma bela olacak diye gece üstü açılmış mı diye gidip bakmaktan korkmak ama yine de gidip başına bela açmak.. yaptığı şeye kızgınlık duymaktan duvarları yumruklamak isterken bir an da "annee" diye gelen bir çift eli öpücüklere boğmak.. gibi..